1.341 κιβώτια γεμάτα ελπίδα για τους πρόσφυγες στην Ελλάδα

Μανώλης Καλαντζής

www.protothema.gr

7/4/2016

Πρόκειται για ξηρά τροφή έτοιμη για βρώση, βρεφικές και παιδικές τροφές, είδη βρεφικής φροντίδας και είδη προσωπικής υγιεινής τα οποία συγκέντρωσε η ομάδα «Ζητείται Ελπίς» 

Στην Αποθήκη 9 του Δήμου Θεσσαλονίκης στο λιμάνι της πόλης θα καταλήξουν την ερχόμενη Τρίτη (12/4/2016), 1.341 κιβώτια γεμάτα με είδη πρώτης ανάγκης για τους πρόσφυγες αξίας πέραν των 70 χιλ. ευρώ, τα οποία αγοράστηκαν με αγάπη από πολίτες της Κύπρου.

Είχε προηγηθεί εκστρατεία συλλογής υλικού από την άτυπη ομάδα εθελοντών, ως επί το πλείστον Κύπριων δημοσιογράφων, «Ζητείται Ελπίς» η οποία σε συνεργασία με τα Κυπριακά Ταχυδρομεία κατάφερε κάτι πρωτόγνωρο για τα κυπριακά δεδομένα. Χιλιάδες πολίτες έσπευσαν σε υπεραγορές για να αγοράσουν είδη από κατάλογο που είχε δημοσιοποιήσει η ομάδα και τα κατέθεσε σε ένα από τα 38 ταχυδρομικά γραφεία σε όλη την Κύπρο μεταξύ 21-28 Μαρτίου 2016.

Πρόκειται για ξηρά τροφή έτοιμη για βρώση, βρεφικές και παιδικές τροφές, είδη βρεφικής φροντίδας και είδη προσωπικής υγιεινής. «Επιλέξαμε την συλλογή αυτών των ειδών τα οποία συνεπάγονται κάποιο κόστος για την αγορά τους, αντί ειδών όπως ένδυσης και υπόδησης που έχουμε και στα σπίτια μας, γνωρίζοντας ότι στην Ελλάδα οι πολίτες που έχουν κληθεί να δώσουν ξανά και ξανά βρίσκονται σε δύσκολη οικονομική κατάσταση» αναφέρει στο protothema.gr η επικεφαλής της ομάδας “Ζητείται Ελπίς” Κάτια Σάββα.

«Παρά και τις εδώ δυσκολίες στα νοικοκυριά λόγω περικοπών στους μισθούς αλλά και τις ανάγκες για οικογένειες Κυπρίων που δυσκολεύονται να επιβιώσουν και ζουν με φιλανθρωπίες πολλοί ήταν αυτοί που ήθελαν να βοηθήσουν και να στείλουν είδη πρώτης ανάγκης και στους πρόσφυγες στην Ελλάδα, ειδικά στα παιδιά. Έτσι καταλήξαμε σε αυτά τα είδη. Ήταν πραγματικά συγκινητικό να βλέπεις νηπιαγωγεία, σχολεία, τμήματα δημόσιων υπηρεσιών να συμμετέχουν ενεργά στην όλη προσπάθεια» καταλήγει. Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι η ομάδα “Ζητείται Ελπίς” είχε πραγματοποιήσει εκστρατεία συλλογής υλικού για τις ανάγκες των προσφύγων και τον περασμένο Οκτώβριο με παραλήπτη τότε την ΜΚΟ Αγκαλιά στη Λέσβο.

Πως θα γίνει η διάθεση των ειδών

Αυτή τη φορά επιλέγηκε σε συνεργασία με τους Εθελοντές Γιατρούς Κύπρου, η ΜΚΟ Praksis. Η Praksis, υπό την επιτήρηση του Δήμου Θεσσαλονίκης και συγκεκριμένα του δημοτικού γραμματέα κ. Θωμά Ψαρρά θα είναι αυτή που θα έχει την ευθύνη διανομής του υλικού στους καταυλισμούς της Β. Ελλάδας ενημερώνοντας κάθε φορά που θα εξάγει υλικό από την αποθήκη του Δήμου, τους οργανωτές της εκστρατείας στην Κύπρο.

Παράλληλα με την εκστρατεία για συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης και τροφίμων, οι Εθελοντές Γιατροί Κύπρου συγκέντρωσαν τις ίδιες μέρες φάρμακα με παραλήπτες επίσης τους πρόσφυγες στη Βόρεια Ελλάδα. Την πρώτη παρτίδα από φάρμακα, παιδικά γάλατα και βρεφικά είδη πήραν μαζί τους στην πρώτη πρόσφατη αποστολή τους στην περιοχή οι Εθελοντές Γιατροί, καθώς οι ανάγκες ήταν αυξημένες.

Μεγάλο μέρος του υλικού που συγκεντρώθηκε απεστάλη στις 28 Μαρτίου με έξοδα του χορηγού της εκστρατείας, Ελληνικής Τράπεζας, μέσω των Κυπριακών Ταχυδρομείων, με παραλήπτες τους Γιατρούς του Κόσμου Ελλάδος. Το υλικό χρησιμοποιήθηκε στους χώρους των ιατρείων στην Ειδομένη, τα Διαβατά και το λιμάνι Θεσσαλονίκης. Πρόκειται για ηλεκτρολύτες, αντιβηχικά σιρόπια και παιδιατρικά φάρμακα.

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΛΠΙΣ ΙΙ

«Ζητείται Ελπίς»… για τα παιδιά της προσφυγιάς

• Εκστρατεία της ομάδας «Ζητείται Ελπίς» με τη συνεργασία των Κυπριακών Ταχυδρομείων για συλλογή και αποστολή στην Ελλάδα ειδών πρώτης ανάγκης που θα χρησιμοποιηθούν για κάλυψη αναγκών των προσφύγων.
•  21-28 Μαρτίου 2016 σε  επιλεγμένα Ταχυδρομικά Γραφεία σε όλη την Κύπρο.

Παγκύπρια εκστρατεία συλλογής ειδών πρώτης ανάγκης με στόχο τη στήριξη όσο το δυνατόν περισσότερων ανθρώπων και ειδικά των παιδιών που έχουν προσφυγοποιηθεί εξαιτίας της εμπόλεμης κατάστασης στη Μέση Ανατολή διοργανώνεται για δεύτερη φορά από την άτυπη ομάδα εθελοντών «Ζητείται Ελπίς».

Η όξυνση του προσφυγικού προβλήματος, τα τραγικά ναυάγια στη Μεσόγειο, οι άθλιες συνθήκες κάτω από τις οποίες αναγκάζονται να επιβιώσουν χιλιάδες άνθρωποι στην Ειδομένη και αλλούπροκαλούν θλίψη και απογοήτευση. Η Κύπρος δεν θα μπορούσε να είναι απούσα και να μην ανταποκριθεί στις δραματικές εκκλήσεις από την Ελλάδα για συλλογή ειδών που είναι αναγκαία για την επιβίωση χιλιάδων συνανθρώπων μας.

Η συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης γίνεται σε συνεργασία με τη διεύθυνση και το προσωπικό των Κυπριακών Ταχυδρομείων και με τη στήριξη της Ελληνικής Τράπεζας. Τη μεταφορά στον Πειραιά ανέλαβε αφιλοκερδώς η εταιρεία Salamis ShippingServices Ltd.

Η εκστρατεία θα πραγματοποιηθεί από τη Δευτέρα 21 Μαρτίου μέχρι και τη Δευτέρα 28 Μαρτίου, 2016(κατά τις εργάσιμες μέρες) σε 38 προκαθορισμένα Ταχυδρομικά Γραφεία των Κυπριακών Ταχυδρομείων, ως φαίνεται κατωτέρω, με στόχο τη συλλογή  ειδών παιδικής φροντίδας και τροφών, ειδών προσωπικής υγιεινής καθώς και ξηράς τροφής, τα οποία θα σταλούν στην Ελλάδα. Η κατανομή/διάθεση των ειδών θα γίνει αναλόγως των αναγκών των εθελοντικών οργανώσεων στους τόπους προσωρινής διαμονής των προσφύγων.

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΩΝ ΓΡΑΦΕΙΩΝ – ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ – ΩΡΕΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΥΛΙΚΟΥ

Σε κάθε Ταχυδρομικό Γραφείο που συμμετέχει στην εκστρατεία θα υπάρχουν τέσσερα μεγάλα κιβώτια με ανάλογη σήμανση προς διευκόλυνση του κοινού. Οι κατηγορίες είναι:

1.     ΞΗΡΑ ΤΡΟΦΗ	Μπάρες δημητριακών, κρουασάν, κουλούρια, μπισκότα, σταφίδες, ξηροί καρποί, κονσέρβες που ανοίγουν αυτόματα (να μην περιέχουνχοιρινό κρέας).
2.     ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΤΡΟΦΕΣ	Γάλα σε σκόνη για βρέφη (1, 2, 3), φαρίν λακτέ, φρουτόκρεμες, μπισκοτάκια για παιδιά,  γάλα εβαπορέ σε κονσέρβα.
3.     ΕΙΔΗ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ	Παιδικές πάνες, μωρομάντιλα, κρέμες συγκάματος, μπιμπερό, πιπίλες, αντηλιακές κρέμες, κουβέρτες φλις ελαφριές.
4.     ΕΙΔΗ ΠΡΩΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ – ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑΣ	Σαμπουάν, σαπούνια, οδοντόκρεμες, οδοντόβουρτσες, σερβιέτες, ξυραφάκια, παυσίπονα, αντιπυρετικά χάπια, είδη πρώτων βοηθειών.

Είναι ιδιαίτερα σημαντικό το υλικό να παραδίδεται ΧΩΡΙΣΤΑ, κατά κατηγορία είδους, σε σακούλες ή κουτιά-κιβώτια και όπου απαιτείται να είναι σφραγισμένη η συσκευασία. Προσοχή στην ημερομηνία λήξης.

Το υλικό προβολής της εκστρατείας και όλες οι λεπτομέρειες αναρτώνται στην ιστοσελίδα μας ή στο www.cypruspost.gov.cy. Μπορείτε επίσης να ενημερωθείτε από τα κατά τόπους Ταχυδρομικά Γραφεία.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στα τηλ. 77778013/99680047 ή μέσω email στο hope@hopecyprus.org.

Ένα έγκλημα χωρίς τιμωρία το LEFCO

ΕΥΘΥΝΕΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΓΙΑ ΤΡΕΙΣ, ΑΛΛΑ ΟΥΔΕΙΣ ΘΑ ΛΟΓΟΔΟΤΗΣΕΙ

Εφημερίδα «ΠΟΛΙΤΗΣ»
ΚΑΤΙΑ ΣΑΒΒΑ
18/02/2016



Στις ελληνικές καλένδες ως μη εξιχνιασθέν, παρότι ο φορολογούμενος θα το πληρώσει αδρά, οδηγείται ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα των τελευταίων δεκαετιών, το οποίο αφορά το νέο σύστημα ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας, γνωστό ως έργο LEFCO.

Παρά το γεγονός ότι  η έρευνα που διατάχθηκε κατέληξε στο ότι τρεις εμπλεκόμενοι ανώτεροι λειτουργοί της cyta και του Τμήματος Πολιτικής Αεροπορίας ενδεχομένως να ενήργησαν κατά τρόπο μεμπτό. Πρόκειται για ένα σκάνδαλο με πολλά πλοκάμια, αφού, πέρα από την επιμονή κάποιων να παραληφθεί -έστω και αν αποτύγχανε απανωτά στους αναγκαίους ελέγχους-, η ολιγωρία δέκα και πλέον χρόνων για διερεύνηση του χειρισμού της σύμβασης άφησε τα ελεγχόμενα πρόσωπα να αφυπηρετήσουν και έτσι να μην μπορεί να διενεργηθεί ακόμη και η ενδεδειγμένη πειθαρχική έρευνα εναντίον τους. Η Νομική Υπηρεσία διά δικηγόρου της (η οποία ενεργεί εκ μέρους του γενικού εισαγγελέα) με επιστολή της ημερ. 22/12/2015 -την οποία δημοσιοποιούμε σήμερα- σημειώνει ότι δεν μπορεί εκ πρώτης να στοιχειοθετηθεί ούτε ποινική έρευνα εναντίον τους, γιατί από τη μαρτυρία απουσιάζει το στοιχείο της πρόθεσης καταδολίευσης, «απαραίτητο στοιχείο για τη στοιχειοθέτηση ποινικής ευθύνης των εμπλεκομένων προσώπων». Και αντί αυτή η κατάληξη να θορυβήσει την κυβέρνηση ώστε να κινηθεί προς την κατεύθυνση περαιτέρω διερεύνησης στη βάση των νέων δεδομένων ακόμα και ως θέματος αρχής, αφού το κράτος ζήμιωσε εκατομμύρια από όλην αυτήν τη διαδικασία, ο υπουργός Μεταφορών στο εμπιστευτικό σημείωμα που κατέθεσε στο Υπουργικό Συμβούλιο, ημερ. 19/1/2016 (αντίγραφο του οποίου εξασφάλισε ο «Π»), σημειώνει ότι θα εισηγηθεί το πόρισμα να μην δοθεί αυτούσιο στη Βουλή, αλλά το νομοθετικό σώμα να ενημερωθεί μόνο σε γενικές γραμμές για τα ευρήματα. Υπενθυμίζουμε ότι επί του συγκεκριμένου θέματος ο βουλευτής των Οικολόγων ζήτησε να ενημερωθεί για το αποτέλεσμα της έρευνας έπειτα από σχετική ερώτηση που υπέβαλε στο πλαίσιο άσκησης κοινοβουλευτικού ελέγχου!

Η έρευναΤο Υπουργικό Συμβούλιο, μετά από την πρόταση του υπ. Συγκοινωνιών τον Νοέμβριο του 2013, αποφάσισε να εγκρίνει την ανάθεση στην Ελεγκτική Υπηρεσία της διερεύνησης του σκανδάλου, με την τότε γεν. ελέγκτρια Χρυστάλλα Γιωρκάτζη να αποδέχεται, ωστόσο να ζητά πίστωση χρόνου καθώς οι υποχρεώσεις τής υπηρεσίας δεν επέτρεπαν τη διεξαγωγή έρευνας, παρά μόνο από τις αρχές του 2014. Στο μεταξύ, επειδή η διαφορά μεταξύ της cyta και της ιταλικής προμηθεύτριας εταιρείας SELEX βρισκόταν σε διαδικασία διαιτησίας -ύστερα από την απόφαση της αναθέτουσας αρχής για διακοπή του συμβολαίου το 2012- ενώπιον του Διαιτητικού Δικαστηρίου του Λονδίνου, η Ελεγκτική Υπηρεσία έκρινε ότι, για ευνόητους λόγους, δεν ενδείκνυτο η έναρξη της πιο πάνω έρευνας, προτού ολοκληρωθεί η διαδικασία της διαιτησίας. Όμως ο νέος γενικός ελεγκτής Οδυσσέας Μιχαηλίδης, ο οποίος διορίστηκε στη θέση αυτήν τον Απρίλιο του 2014 και ο οποίος κατείχε προηγουμένως τη θέση του διευθυντή της διεύθυνσης Ελέγχου του υπ. Συγκοινωνιών, και ως εκ τούτου είχε άποψη για τη διαχείριση και τον τερματισμό της πιο πάνω σύμβασης, με επιστολή του ημερ. 19/11/14 εισηγήθηκε, για λόγους δεοντολογίας, να υποβληθεί πρόταση στο Υπουργικό Συμβούλιο ώστε η εν λόγω έρευνα να ανατεθεί σε άλλο άτομο/υπηρεσία. Στις 17 Μαρτίου 2015 το Υπουργικό Συμβούλιο ανέθεσε στην ανώτερη εκτελεστική μηχανικό του ΤΑΥ κ. Ηλιάνα Τόφα τη διερεύνηση του τρόπου διαχείρισης της σύμβασης. Η κ. Τόφα συμπλήρωσε τη διερεύνησή της και υπέβαλε την έκθεση με το πόρισμά της στον υπουργό Μεταφορών, στις 30/10/2015. Σύμφωνα με αυτό, η λειτουργός που ανέλαβε τη διερεύνηση καταλήγει, μεταξύ άλλων, στο συμπέρασμα ότι ενδεχομένως ο τρόπος που ενήργησαν τρεις ανώτεροι λειτουργοί, οι οποίοι στο μεταξύ έχουν αφυπηρετήσει ή αποχωρήσει από τη Δημόσια Υπηρεσία, να ήταν μεμπτός και εκτός των αναμενόμενων πλαισίων δράσης και ενέργειας ενός δημόσιου λειτουργού επιφορτισμένου με τη διαχείριση μιας δημόσιας σύμβασης τέτοιας πολυπλοκότητας όπως αυτής του συστήματος LEFCO. Ο «Π» αποκαλύπτει σήμερα και τα ονόματα των τριών εμπλεκόμενων. Πρόκειται για τον κ. Φώτη Σαββίδη, γενικό διευθυντή της cyta κατά τον ουσιώδη χρόνο, τον κ. Λεωνίδα Λεωνίδου, διευθυντή δικτύου υπηρεσιών Αεροναυσιπλοΐας της cyta και ακολούθως διευθυντή του Τμήματος Πολιτικής Αεροπορίας, και τον κ. Χριστόφορο Γιαννακό, ο οποίος είχε διαδεχθεί τον κ. Λεωνίδου στη cyta.

Το ιστορικόΣτη βάση των πιο πάνω θα πρέπει να λεχθεί ότι ως σκάνδαλο μεγατόνων θεωρούσε την όλη υπόθεση και ο αείμνηστος Τάσος Μητσόπολος, ο οποίος μιλώντας στον «Π» επί υπουργίας του υποστήριξε σχεδόν μετά βεβαιότητας ότι κάποιοι χρηματίστηκαν, ενώ αξιωματούχος εμπλεκόμενος στην υπόθεση -όχι από τους προναφερθέντες- τον είχε προσεγγίσει για να μην κινήσει τις σχετικές διαδικασίες διερεύνησης του θέματος. Ωστόσο, ο Τάσος Μητσόπουλος ήταν ο πρώτος υπουργός Συγκοινωνιών που αποφάσισε, το 2013, παρότι πολλοί προκάτοχοί του δεσμεύτηκαν επί τούτου, να διατάξει πλήρη διερεύνηση του τρόπου διαχείρισης της σύμβασης που υπογράφτηκε μεταξύ της cyta και της ιταλικής SELEX-SI για την προμήθεια, εγκατάσταση και έλεγχο του περιβόητου LEFCO. Μάλιστα το θέμα, μετά από διαφορές που προέκυψαν μεταξύ cyta και υπ. Συγκοινωνιών, τέθηκε και ενώπιον της Νομικής Υπηρεσίας, με τον τότε βοηθό γενικό εισαγγελέα Ρίκκο Ερωτοκρίτου να δηλώνει στον «Π» τον Νοέμβριο του 2013 ότι προτίθεται μετά την έρευνα που διέταξε το υπ. Συγκοινωνιών να προβεί και σε έρευνα για τυχόν ποινικές ευθύνες που προκύπτουν.


Η λυπητερήΤο συμβόλαιο αγοράς του συστήματος με την προμηθεύτρια ιταλική εταιρεία Selex-SI ανερχόταν αρχικά σε 18,8 εκατ. ευρώ και υπογράφηκε το 2003. Το 2012, έπειτα από διαχρονικούς ελέγχους που αποδείκνυαν ότι το σύστημα δεν μπορούσε να λειτουργήσει με ασφάλεια, η δική μας πλευρά αποφάσισε τον τερματισμό της σύμβασης. Ακολούθως, η Selex προχώρησε σε αγωγή με στόχο την παρεμπόδιση της είσπραξης από τη cyta των ποσών που κατέβαλε το κράτος, τόσο για το έργο όσο και των εγγυητικών, συνολικού ποσού 20 εκατ. ευρώ. Πρόσφατα η Κυπριακή Δημοκρατία κέρδισε τη διαδικασία διαιτησίας στο Ηνωμένο Βασίλειο, που ξεκίνησε μετά από απαιτήσεις που προέβαλε η προμηθεύτρια εταιρεία, και τις επιστράφηκαν οι εγγυητικές, ωστόσο κλήθηκε να πληρώσει, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, περί τα 5 εκατ. ευρώ σε δικαστικά έξοδα. Στο ποσό αυτό θα πρέπει να προστεθούν περίπου ένα εκατ. ευρώ σε ενοίκια του χώρου που θα φιλοξενούσε το σύστημα και σήμερα είναι άδειο, αλλά και τα έξοδα του πηγαινέλα διαφόρων αρμοδίων στην Ιταλία κατά τη διάρκεια χειρισμού της σύμβασης, ως επίσης και τους μισθούς χρόνων για τους υπαλλήλους που δούλεψαν πάνω στις δοκιμές.

Λεωφορείο ο πόνος σε δρόμους αδιαφορίας

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΡΚΙΝΟΠΑΘΩΝ ΑΠΟ ΠΑΦΟ ΚΑΙ ΛΕΜΕΣΟ

Πηγή: Εφημερίδα «ΠΟΛΙΤΗΣ»
ΚΑΤΙΑ ΣΑΒΒΑ
06/02/2016 - 15:46



Ώρα 6 το πρωί στη λεωφόρο Ελλάδος στην Πάφο. Ακόμη νύκτα και κάνει κρύο. Το λεωφορειάκι αρχίζει να γεμίζει. Ο οδηγός του Πανίκος Χρυσάνθου παίρνει παρουσίες. Κάποιοι λείπουν. Κτυπά τηλέφωνα.

«Κύριε Γιάννη να σε περιμένουμε;» τον ακούω να λέει στο κινητό. Ανησυχεί και μαζί αγχώνεται. «Πρέπει να ξεκινήσουμε στην ώρα μας, κάποιοι περιμένουν στο δρόμο» μου εξηγεί.

Την Παρασκευή 29 Ιανουαρίου ήμουν ο 19^ος επιβάτης σε εκείνο το λεωφορείο. Για να βιώσω μια απίστευτη ταλαιπωρία και συνάμα να ντραπώ που είμαι φορολογούμενος πολίτης σε ένα πραγματικά ανάλγητο κράτος. Με τη διαφορά ότι εγώ βίωσα την ταλαιπωρία μια μόνο μέρα για να γραφτούν πέντε γραμμές στην εφημερίδα. Δεν ήμουν όπως οι άλλοι 18 επιβάτες σε εκείνο το λεωφορείο, είτε καρκινοπαθής εγχειρισμένος, είτε νέος ασθενής που μόλις έμαθε τη διάγνωση και το βλέμμα του είναι απλανές, οι σκέψεις του μπερδεμένες.

«Το πρώτο στάδιο μετά τη διάγνωση είναι το χειρότερο», προσπαθούν να μου εξηγήσουν οι συνεπιβάτες μου. Αυτοί που έχουν ήδη ξεκινήσει χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία και προσπαθούν να στηρίξουν τους υπόλοιπους.


Η ταλαιπωρία


Οι συνεπιβάτες μου, δίνουν ραντεβού κάθε μέρα από Δευτέρα μέχρι και Παρασκευή για ενάμιση, δύο ακόμη και περισσότερους μήνες στην ίδια λεωφόρο, την ίδια ώρα για να ολοκληρώσουν ένα κύκλο 30-40 ακτινοθεραπειών, κάποιοι και χημειοθεραπείας στο ογκολογικό κέντρο της Τράπεζας Κύπρου. Το μοναδικό μέχρι και σήμερα Κέντρο που διαθέτει γραμμικούς επιταχυντές για να υποβληθούν σε ακτινοθεραπεία.

 Και επιστρέφουν, μαζί τους και εγώ εκείνη την Παρασκευή, στην καλύτερη των περιπτώσεων στις μια το μεσημέρι. Αλλιώς αν δεν προλάβουν το πρώτο λεωφορείο που αναχωρεί στις 11, στις τρεις το απόγευμα.

Από εκεί αναλόγως που μένουν τους περιμένει και άλλο ταξίδι. Μέχρι το Πολέμι, την Πόλη Χρυσοχούς, το Νέο Χωριό. Από όπου δηλαδή ξεκινάνε με δικά τους μέσα, ή με άλλα λεωφορεία από τις 4 και 5 το πρωί για να είναι στη λεωφόρο Ελλάδας στις 6. Τη διαδρομή αυτή κάνουν περίπου 600 καρκινοπαθείς μόνο από την επαρχία Πάφου το χρόνο. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 όταν ο ΠΑΣΥΚΑΦ και ο Αντικαρκινικός Σύνδεσμος αποφάσισαν να σηκώσουν στις πλάτες τους μια υποχρέωση για την οποία οι εκάστοτε κυβερνήσεις αδιαφορούν.

 Η μεταφορά επιβατών από τους δύο συνδέσμους είναι η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος, που στην πρώτη φέρει τη σφραγίδα της κρατικής αναισθησίας. Έχοντας αναπτύξει μια αγαστή συνεργασία οι δύο σύνδεσμοι έχουν κτίσει ένα τρομερό δίκτυο μεταφοράς από την Πάφο και τη Λεμεσό αλλά και από την Αμμόχωστο και τη Λάρνακα. Κάθε μέρα είναι διαφορετική για τους οδηγούς αναλόγως των επιβατών.

 Εκείνη την Παρασκευή το λεωφορείο του ΠΑΣΥΚΑΦ ξεκίνησε στις 6:15 επειδή καθυστέρησε ένας επιβάτης. Στις 6:53 σταμάτησε στην έξοδο της Καντού για να πάρουμε μια κυρία από τον Άγιο Νικόλαο η οποία περίμενε από ώρα στο αυτοκίνητό της έχοντας ήδη οδηγήσει 45 λεπτά. Στις 7:10 το λεωφορείο μας συναντήθηκε στην Παρεκκλησιά με ένα άλλο λεωφορείο του ΠΑΣΥΚΑΦ. Η οδηγός εκείνου του λεωφορείου, η κ. Χριστίνα Ευτυχίου από τις έξι το πρωί είχε ξεκινήσει όπως κάθε μέρα, τη δική της διαδρομή για να μεταφέρει σε ένα σημείο τους καρκινοπαθείς από την Λεμεσό τους οποίους είχε παραλάβει από τα σπίτια τους. Στις 7:16 έγινε άλλη μια στάση στην Μονή όπου περίμενε μια κυρία έξω από ένα περίπτερο.

 Στις 8:13 το λεωφορείο αφίχθηκε στο ογκολογικό κέντρο της Τράπεζας Κύπρου.  Περίπου την ίδια ώρα είχε καταφθάσει και το λεωφορειάκι του Αντικαρκινικού με τον οδηγό του, το κ. Αντρέα Σταυρινό να περιμένει το δικό μας οδηγό για να συνεννοηθούν για την κατανομή των ασθενών στην επιστροφή αλλά και για άλλες διαδρομές στη Λευκωσία. Καθότι ασθενείς πρέπει να μεταβούν και στο γενικό νοσοκομείο Λευκωσίας ενώ άλλοι να υποβληθούν σε ειδικά κέντρα σε εξειδικευμένες εξετάσεις.

Στη διαδρομή

«Κυρία δημοσιογράφε, έλα κάτσε μαζί μας αν θα κάμεις θέμα» μου φώναξε μια κυρία, από το πίσω μέρος του λεωφορείου μεταξύ Λεμεσού- Λευκωσίας. Ήταν η κ. Νίτσα, από το Κελλάκι Λεμεσού η οποία, εκτός από ψωμιά με προζύμι -τα οποία πωλεί- φτιάχνει και εκπληκτικές ελιόπιτες τις οποίες δοκιμάσαμε αφού φροντίζει να φέρνει για όλους τους συνεπιβάτες της κάθε μέρα. Πήγα στα πίσω καθίσματα και μπήκα στη συζήτησή τους.


 «Ζάβαλε μου» συνεχίζει από εκεί που έμεινε. «Να τους αγοράζουν λιμουζίνες και να μην τους αρέσουν τα χρώματα» έλεγε στην κ. Δέσποινα η οποία δεν είχε χρόνο να ακούσει ειδήσεις και να μάθει για τη νέα κόντρα του γενικού ελεγκτή με τον υπουργό Εσωτερικών αλλά και το θέμα που προέκυψε με την αγορά των υπηρεσιακών οχημάτων. «Αλήθεια δεν τους άρεσε το χρώμα;» είπε για να αντιληφθώ ότι περισσότερο το είπε για να προσθέσει στην κουβέντα παρά να ασκήσει κριτική.

 «Φυλάω την ανάσα μου για να φυσώ τη σούπα μου» ήταν άλλωστε η προσθήκη της κ. Λουκίας από τον Πύργο Λεμεσού όταν της είπα τι θα ήθελε να μεταφέρω στους κυβερνώντες για να μου δείξει ότι δεν περιμένει τίποτα και από κανέναν. Ακολούθως η κ. Νίτσα μου περιέγραψε με αγανάκτηση πόσα πέρασε μετά την διάγνωση για κακοήθη όγκο στο στήθος. Όταν μετά από δύο επεμβάσεις ρώτησε πότε θα την δει ογκολόγος για να της πουν με απορία «,μα ακόμη δεν σε είδε;».

 «Αν ήταν κανένας υπουργός, κανένας βουλευτής θα τους εγχείριζαν, θα έκαναν βιοψία και θεραπεία σε ένα μήνα, όχι όπως εγώ που από τον Ιούνιο μέχρι σήμερα ταλαιπωρούμαι» μου είπε. Η καθυστέρηση στα αποτελέσματα της βιοψίας ήταν ένα άλλο θέμα που ήγειραν οι συνεπιβάτες μου. Όλοι ωστόσο αφού εξήραν το έργο που επιτελείται από τους ιατρούς στο Ογκολογικό Κέντρο και τη σημασία που τους δίνουν, ξεκαθάρισαν ότι και ακτινοθεραπευτικό κέντρο να λειτουργήσει στο ΓΝ Λεμεσού, αν δεν αλλάξει η σημερινή κατάσταση που τους αποτρέπει από το να το επισκέπτονται δεν θα έχει νόημα. Οι ασθενείς θέλουν σημασία, ώρα να ακουστούν και να υποβάλουν ερωτήσεις στο γιατρό τους. «Δεν έχουμε γρίπη που περνά με μια συνταγή», λένε με παράπονο.


Πρώτα θρηνείς...


Η κυρία Δέσποινα όπως έμαθα ακολούθως, συζητώντας μαζί της στις τρεις ώρες που περιμέναμε στο Ογκολογικό Κέντρο μέχρι να υποβληθούν στη θεραπεία και όλοι οι υπόλοιποι ασθενείς από Πάφο και Λεμεσό, είναι νοσηλεύτρια και έχει δυο παιδιά. Η κόρη της σπουδάζει ενώ ο γιος της είναι μόλις 12 ετών. «Ξυπνώ στις πέντε για να τον ετοιμάσω και ακολούθως αφού ετοιμαστώ και εγώ παίρνω το αυτοκίνητό μου για να είμαι στην έξοδο της Καντού 7 παρά» μου περιγράφει το πρόγραμμά της.

 «Στην αρχή ήταν δύσκολα» προσθέτει. «Βίωσα την διάγνωση του καρκίνου ως πένθος. Μετά το πήρα απόφαση ότι έπρεπε να τον πολεμήσω. Εξήγησα στα παιδιά μου μέχρι του σημείου που το καθένα μπορούσε να αντέξει και να αντιληφθεί και είπαμε ότι θα λύνουμε κάθε πρόβλημα όταν αυτό προκύπτει. Ο γιος μου μετά τη χημειοθεραπεία δεν ήθελε να πηγαίνω στο σχολείο να ρωτώ.

Του εξήγησα ότι εγώ δεν έχω πρόβλημα που έπεσαν τα μαλλιά μου και ότι δεν θα έπρεπε να τον ενοχλεί ούτε αυτόν αν κοροϊδεύουν οι συμμαθητές του. Ούτε ένα μήνα μετά το παιδί μου μού είπε να πηγαίνω στο σχολείο όποτε ήθελα και ας κορόιδευαν οι συμμαθητές του. Δεν τον ενδιέφερε» μου εξηγεί. Η κ. Δέσποινα όταν την αφήναμε στην Καντού γύρω στο μεσημέρι ενημέρωσε τον οδηγό ότι από βδομάδας δεν θα ερχόταν με το λεωφορείο. Θα έμενε στη Λευκωσία στην πεθερά της.

Ο γιος της θα είχε βεβαρημένο πρόγραμμα και δεν θα του έλειπε τόσο και ήθελε και η ίδια να ξεκουραστεί... Το δικό της βίωμα μου μετέφερε και η κ. Ελένη από την Κισσόνεργα που είναι στην 5^η μέρα και έχει μπροστά της άλλες 30 διαδρομές. Θα τελειώσει 15 Μαρτίου. Τις πρώτες μέρες την μετέφερε ο σύζυγος στη Λευκωσία αλλά και εκείνος με τα δικά του προβλήματα υγείας δεν άντεξε την ταλαιπωρία. Ο κ. Φίλιππος από την Πέγεια στις δύο κουβέντες στη μια του είχε ως επίκεντρο τη μοναχοκόρη του που μεγαλώνει μόνος πλην άνεργος καθώς «δεν είμαι της εκάστοτε κυβέρνησης για να επαναπροσληφθώ στην Στατιστική Υπηρεσία όπου εργαζόμουν ως ωρομίσθιος. Είναι όλοι τους βρωμιάρηδες και να το βάλεις όπως το είπα» μου εφιστά την προσοχή.

Πριν το ραντεβού

Τα προβλήματα που δημιουργούνται από την απουσία ακτινοθεραπευτικού τμήματος στη Λεμεσό για τους ασθενείς κυρίως από Πάφο και Λεμεσό είναι από χρόνια γνωστά και χιλιοειπωμένα. Όπως χιλιοειπωμένες είναι και οι δεσμεύσεις, οι διαμαρτυρίες ομάδων πολιτών, συγγενών και φίλων των καρκινοπαθών.

 Αυτό που είναι δύσκολο να βγει προς τα έξω, πολύ περισσότερο με λέξεις και να προκαλέσει ντροπή, αν έμεινε, σε αυτούς που λαμβάνουν αποφάσεις, είναι το βίωμα του καρκίνου, τα λόγια, τα συναισθήματα, τα σώματα και τα βλέμματα των ασθενών που διανύουν καθημερινά 300 χλμ για μια ακτινοθεραπεία πέντε λεπτών σπαταλώντας από την πολύτιμη ζωή τους τουλάχιστον εννιά ώρες τη μέρα. «Καρκινοπαθείς πεθαίνουν στο δρόμο» ήταν ο τίτλος ενός ρεπορτάζ του ανταποκριτή του Πολίτη στην Πάφο που στάθηκε η αφορμή για το παρόν ρεπορτάζ. Με ευχαρίστηση ο ΠΑΣΥΚΑΦ μου παραχώρησε μια θέση, μια μέρα που υπήρχε η δυνατότητα.


 Με προετοίμασαν για το τι μπορούσε να βιώσω, αν θα το άντεχα, αν θα ήταν εντάξει να ταλαιπωρηθώ! Στις 6 το πρωί στις 29 Ιανουαρίου μπήκα σε εκείνο το λεωφορείο και στις 12:58 βγήκα άλλος άνθρωπος. Εκτιμώντας περισσότερο τη ζωή και το χρόνο. Εκτιμώντας περισσότερο το έργο των συνδέσμων καρκινοπαθών που διαχειρίζονται επάξια τις δωρεές των πολιτών. Έχοντας αποκτήσει νέους φίλους και διδάγματα. Έχοντας αναλάβει συνάμα μια υποχρέωση να δικαιώσω τον αγώνα τους. Όχι για τη ζωή τους αλλά για την ποιότητα αυτής, την αξιοπρέπεια τους. Έχοντας αναλάβει να μεταφέρω το μήνυμα εκεί που πρέπει.

Πρόσκληση- πρόκληση

Οι συνεπιβάτες μου θα ήθελαν να είναι σε αυτό το λεωφορείο να κάνουν την ίδια διαδρομή για μια μόνο μέρα αυτοί που λαμβάνουν τις μεγάλες αποφάσεις. Να βιώσουν από πρώτο χέρι την εμπειρία, το μαρτύριο αυτών των ανθρώπων και μετά να πάνε πίσω στην καθημερινότητα τους και να ξανασκεφτούν τις προτεραιότητες τους. Θα ήθελαν να ήταν μαζί τους στο λεωφορείο Υπουργοί, βουλευτές, πολιτικοί και μανδαρίνοι ώστε την επόμενη φορά που θα μιλήσουν για τα προβλήματά τους να θυμούνται αυτές τις εικόνες. Των 18 επιβατών σε ένα λεωφορείο που ξεκίνησε χαράματα από την Πάφο για τη Λευκωσία.

Είναι αυτοί που εδώ και δεκαετίες εξαγγέλλουν τη δημιουργία ακτινοθεραπευτικού κέντρου στη Λεμεσό. Αυτοί που συζητάνε σε κλιματιζόμενες αίθουσες για τα προβλήματα των καρκινοπαθών, που κάνουν δηλώσεις και μετά από λίγο καιρό ξανακάνουν τις ίδιες δηλώσεις σαν μην πέρασε μια μέρα, σαν να μην χάθηκε μια ζωή στο δρομολόγιο Λευκωσίας – Πάφου. Τους απασχολούν άλλα πιο σοβαρά πράματα. Ποιοι θα συνεχίσουν να παίρνουν το υπηρεσιακό όχημα πολυτελείας στο σπίτι, τι χρώμα θα έχει, εάν θα παίρνουν οδοιπορικά 600 ευρώ το μήνα βρέξει-χιονίσει... Δυστυχώς για αυτούς, τη μεγάλη πλειοψηφία τουλάχιστον από αυτούς για να μην αδικούμε τις λίγες φωτεινές εξαιρέσεις, οι πράξεις μιλούν πιο δυνατά από τα έργα τους. Δεν τους καίγεται καρφί με τι χρήματα οι σύνδεσμοι καρκινοπαθών – ο ΠΑΣΥΚΑΦ και ο Αντικαρκινικός- σηκώνουν ένα βαρύ φορτίο που κανονικά θα ήταν υποχρέωση του κράτους.

Ίσως και να μην γνωρίζουν ότι το λεωφορειάκι όπως και άλλα λεωφορεία τα αγόρασε ο Αντικαρκινικός με δωρεές. Δεν ξέρουν ότι χρειάζονται χιλιάδες ευρώ σε καύσιμα και συντήρηση για να μεταφέρουν δωρεάν τους καρκινοπαθείς από Πάφο, Λεμεσό, Αμμόχωστο και Λάρνακα στο Ογκολογικό. Είναι αυτοί που δεν είχαν καν την ευαισθησία να εγκρίνουν την αγορά αφορολόγητων λεωφορείων, όπως πράττουν για τα οχήματα των αξιωματούχων που πληρώνονται από το πάγιο ταμείο. Δεν τους λέμε να αναλάβουν το κόστος για τα λεωφορεία. Η μόνη συμβολή του κράτους στο έργο που επιτελούν οι δύο σύνδεσμοι και τους οποίους οι καρκινοπαθείς ευγνωμονούν είναι η κρατική χορηγία. Ένα πενιχρό ποσό που δίνουν και καλύπτουν μόλις το ένα δέκατο των δαπανών στην περίπτωση του ΠΑΣΥΚΑΦ.

Ο Πρόεδρος και κ. Αντώνης Στο μυαλό μου μέχρι και σήμερα, μια βδομάδα μετά από εκείνη την διαδρομή του πήγαινε έλα στην Πάφο είναι ακόμη χαραγμένη η εικόνα εκείνου του ηλικιωμένου ζευγαριού από το Πολέμι. Ο σύζυγος ο κ. Αντώνης, 80 ετών μετά από εγχείριση στο λαιμό πρέπει να υποβληθεί σε ακτινοθεραπεία. «Δεν τον βοηθά το φως του και έρχομαι μαζί του και τον βοηθώ. Ξυπνούμε 4μιση το πρωί και φεύγουμε από το χωριό 5μιση. Μας φέρνουν τα παιδιά μας μέχρι τον ΠΑΣΥΚΑΦ, μεγάλη ταλαιπωρία» μου εξηγεί η σύζυγος. Ήταν η 10η μέρα που έκαναν τη διαδρομή. Είχαν μπροστά τους άλλες 13 μέρες. «Όταν επιστρέφει απλά πηγαίνει στο κρεβάτι του» συνεχίσει η σύζυγος. Τον κοιτάζω. Ένα βλέμμα γαλήνιο πλην απλανές. Δεν μιλά. Δεν συμμετέχει στη συζήτηση. 80 χρονών. Στις πλάτες του χρόνια σκληρής δουλείας που αναλογούν βεβαίως και σε χιλιάδες ευρώ φόρων. Για ποιο λόγο; Για να ταλαιπωρείται τόσο στα γεράματα; Αυτήν την ποιότητα ζωής του επιφύλασσε το κράτος προνοίας; Ενδεχομένως ο Πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης, μετά την πρόσφατη περιπέτεια της υγείας του, και την απόφασή του να μεταβεί σε εξειδικευμένο κέντρο στην Αμερική για να επιστρέψει με υποσχέσεις για μεταφορά και άλλων ασθενών εκεί για θεραπεία (αλήθεια τι έγινε επί τούτου;), να είναι σε θέση να καταλάβει έστω και κατ’ ελάχιστον την ταλαιπωρία των καρκινοπαθών αν διαβάζει αυτές τις γραμμές. Καθώς όσες περίπου ώρες χρειάστηκε να ταξιδέψει αεροπορικώς τόσες χρειάζονται και οι καρκινοπαθείς από την Πάφο για να μεταβούν στη Λευκωσία και να επιστρέψουν αυθημερόν, διανύοντας 300 χλμ, με τη διαφορά ότι αυτοί το κάνουν κάθε μέρα. Χάνοντας πολύτιμες ώρες, τις οποίες μετά τη διάγνωση σίγουρα θα ήθελαν να περάσουν διαφορετικά, ειδικά όσοι είναι γονείς...

 «Να ξεκινάτε πιο νωρίς»


Την αναλγησία του κράτους μπορεί κανείς εμπράκτως να αντιληφθεί από μια και μόνο επιστολή του αστυνομικού διευθυντή Τροχαίας Αρχηγείου το 2011 προς τον ΠΑΣΥΚΑΦ. Ο Σύνδεσμος είχε αιτηθεί τότε όπως του δοθεί έγκριση να μπορεί το λεωφορείο του που μεταφέρει τους καρκινοπαθείς για θεραπεία στο Ογκολογικό Κέντρο να χρησιμοποιεί τη λωρίδα ασφαλείας (διαφυγής) στην είσοδο της Λευκωσίας όταν παρατηρείται κυκλοφοριακή συμφόρηση. Έτσι ώστε να μην καθυστερούν οι καρκινοπαθείς στα ραντεβού τους.

Η απάντηση; Αφού η Αστυνομία εξηγεί ότι αντιλαμβάνεται την ευαισθησία του θέματος σημειώνει ότι τη λωρίδα αυτή χρησιμοποιούν μόνο οχήματα της αστυνομίας και της πυροσβεστικής αλλά και ασθενοφόρα. Προχωρεί ωστόσο και ένα βήμα παραπέρα προβαίνοντας σε μια εισήγηση. Το λεωφορείο να ξεκινά πιο νωρίς για να αποφεύγει την κίνηση...

«Κοιτούσαν μόνο μπροστά» Στις περίπου δύο ώρες από την Πάφο στη Λευκωσία και άλλες τόσες για την επιστροφή μου δόθηκε η ευκαιρία να συζητήσω και με τον οδηγό, τον κ. Πανίκο Χρυσάνθου για τα δικά του βιώματα. Στον ΠΑΣΥΚΑΦ από το 2003 και στο τιμόνι για τη διαδρομή Πάφου- Λευκωσίας και πίσω από το 2011. Ωστόσο η μέρα που τον σημάδεψε ήταν, όπως μου εξομολογήθηκε χαμηλοφώνως η 17η Φεβρουαρίου 2012. Μου επιβεβαίωνε έτσι και τα όσα προ μηνών κατήγγειλε δημόσια ιατρός για το ότι υπήρξαν περιπτώσεις όπου καρκινοπαθείς πέθαναν μέσα στο λεωφορείο καθ΄ οδόν για Πάφο, επιστρέφοντας από τη Λευκωσία όπου είχαν μεταβεί για χημειοθεραπεία. Στις 17 Φεβρουαρίου 2012 ένας 50χρονος από την Πάφο κατά την επιστροφή από το Ογκολογικό με το λεωφορείο, πλησίον της Ακτής του Κυβερνήτη έπαθε ακατάσχετη αιμορραγία στο στομάχι, όχι βεβαίως λόγω της μεταφοράς του αλλά λόγω της αρρώστιας του, όπως μου εξήγησε αργότερα ο βουλευτής και ογκολόγος Αδάμος Αδάμου. Για να προσθέσει με τη σειρά του ότι σε μια άλλη τέτοια διαδρομή στο παρελθόν καρκινοπαθής πέθανε από ανακοπή. Ο κ. Πανίκος όσο πιο ψύχραιμα μπορούσε βγήκε από τον αυτοκινητόδρομο στην πρώτη έξοδο- που ευτυχώς ήταν μόλις λίγα μέτρα πιο κάτω-τον μετέφερε από την πίσω πόρτα του λεωφορείου έξω όπου επιχείρησε να του παράσχει πρώτες βοήθειες (παρότι δεν υπάρχει νοσηλευτής στα λεωφορεία των συνδέσμων, οι οδηγοί έχουν συγκεκριμένη κατάρτιση ενώ στο όχημα υπάρχει οξυγόνο και απινιδωτής). Εις μάτην. Ο άνθρωπος ξεψύχησε με το ασθενοφόρο να έρχεται 40 λεπτά μετά. «Οι υπόλοιποι επιβάτες;» ρώτησα αντιλαμβανόμενη ποια ψυχολογία θα είχαν. «Οι υπόλοιποι ασθενείς έμειναν στη θέση τους, ακίνητοι όλη αυτή την ώρα κοιτάζοντας μόνο μπροστά. Την επόμενη μέρα οι πλείστοι δεν ήρθαν με το λεωφορείο» μου λέει και συνειδητοποιώ από τον τόνο της φωνής του τη συναισθηματική του φόρτιση.  Ο κ. Πανίκος, όπως και ο κ. Αντρέας και η κ. Χριστίνα, οι άλλοι οδηγοί που γνώρισα δεν είναι μόνο οδηγοί. Είναι και συνοδοί και συμπαραστάτες και ψυχολόγοι των ασθενών που μεταφέρουν. Αφανείς ήρωες για τους οποίους οι σύνδεσμοι, ο ΠΑΣΥΚΑΦ και ο Αντικαρκινικός, πρέπει να νιώθουν ιδιαίτερα περήφανοι.

Δεσμεύσεις για λειτουργία ακτινοθεραπευτικού Τμήματος στη Λεμεσό

«θα γίνει» επί δέκα και πλέον Υπουργών Υγείας


Κάτι ενδεχομένως θα ήξερε ο νυν υπουργός Υγείας όταν στις πιο πρόσφατες δηλώσεις του (13/1/2016)  για το πότε θα λειτουργήσει το ακτινοθεραπευτικό τμήμα στο νοσοκομείο Λεμεσού είπε ότι δεν μπορεί να πει «μεγάλα λόγια» αλλά εξέφρασε την ελπίδα πως «σύντομα το Υπουργείο θα είναι έτοιμο να προχωρήσει σε συγκεκριμένες ανακοινώσεις επί του θέματος».  Άλλωστε μεγάλα λόγια και εξαγγελίες- μόνο κορδέλες επί χάρτου δεν έκοψαν- λέχθηκαν και ανακοινώθηκαν πολλές φορές από τους προκατόχους του τουλάχιστον τα τελευταία 15 χρόνια. Η δημιουργία του είχε εξαγγελθεί το 2003, επί υπουργίας Φρίξου Σαββίδη, αν και ήδη από τη δεκαετία του ΄80 οι σύνδεσμοι καρκινοπαθών συγκέντρωναν χορηγίες για αυτό. Το έργο πάγωσε για χρόνια κι όταν τελικά προκηρύχθηκε διαγωνισμός, το 2009 επί υπουργίας Χρ. Πατσαλίδη, διακόπηκε ξανά, όταν διαπιστώθηκε πως η προϋπολογιζόμενη δαπάνη ήταν κατά 4,5 εκατ. ευρώ τουλάχιστον υπερκοστολογημένη.

Δηλώσεις, συζητήσεις, καταγγελίες γίνονται διαχρονικά από βουλευτές, κόμματα, συνδέσμους ωστόσο μένουμε ακόμη στον ίδιο παρονομαστή. Μια και μόνο αναζήτηση στο αρχείο του «Πολίτη» με λέξεις κλειδιά «ακτινοθεραπευτικό Λεμεσού» εμφανίζει πάνω από 200 δημοσιεύματα από το 2001 και εντεύθεν. Παραθέτουμε λίγες μόνο αναφορές:

17/02/2004: Σε σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στο υπουργείο Υγείας, η οικογένεια Μουσκή -που στο παρελθόν είχε ενδιαφερθεί να προχωρήσει σε δωρεά ύψους 1 εκ. λιρών για το συγκεκριμένο σκοπό- είδε τις κρατικές υπηρεσίες να της παραδίδουν το προσχέδιο με τις ειδικές ανάγκες του κτιρίου που θα στεγάσει το ακτινοθεραπευτικό τμήμα Λεμεσού.

03/07/2004: «Στόχος της κυβέρνησης είναι η αναβάθμιση και όχι η υποβάθμιση των υπηρεσιών», δήλωσε η υπουργός Υγείας Ντίνα Ακκελίδου εξηγώντας ότι «αναβάθμιση σημαίνει ότι δημιουργούμε νέο Ογκολογικό Ακτινοθεραπευτικό Κέντρο στη Λεμεσό το οποίο έχει υπηρεσίες οι οποίες δεν προσφέρονται στο παλιό νοσοκομείο Λευκωσίας και είναι ανάλογες με του Ογκολογικού της Τράπεζας Κύπρου».

06/10/2010: Το Ακτινοθεραπευτικό της Λεμεσού έχει δρομολογηθεί και θα γίνει, διαβεβαίωσε χθες ο υπουργός Υγείας, Χρίστος Πατσαλίδης, ωστόσο, για την υπόθεση του υπέρογκου υπολογισθέντος κόστους δημιουργίας του, στον πρώτο διαγωνισμό, ο οποίος ακυρώθηκε, οι έρευνες θα χρειαστεί να ξεκινήσουν από την αρχή, ώστε να διασφαλιστεί το ανεξάρτητο και πλήρες του πορίσματος.

20/09/2011: Δύο έργα, τα οποία οι σύνδεσμοι καρκινοπαθών αναμένουν εδώ και πολλά χρόνια να υλοποιηθούν, πήραν την περασμένη Τετάρτη την έγκριση του Υπουργικού Συμβουλίου. Ο λόγος για τα ακτινοθεραπευτικά τμήματα στα νοσοκομεία Λευκωσίας και Λεμεσού για τα οποία, αν και ξεκινούν από διαφορετικές αφετηρίες, υπάρχουν τα κονδύλια ώστε να ολοκληρωθούν, αφού η σχετική πρόβλεψη είχε γίνει στον προϋπολογισμό του 2011.

02/02/2012: Ο Υπουργός Υγείας Σταύρος Μαλάς ενημέρωσε ότι η Ογκολογική-Ακτινοθεραπευτική Μονάδα θα γίνει στο υπόγειο του Κέντρου Υγείας στη Λινόπετρα αντί στο Γενικό Νοσοκομείο της Λεμεσού.

17/01/2013: Η Βουλή απάντησε αρνητικά στο αίτημα του υπουργείου Οικονομικών για αποδέσμευση του κονδυλίου 4 εκατ. ευρώ από τον προϋπολογισμό του υπουργείου Υγείας για το 2013, που προορίζεται για την αγορά ιατρικού και άλλου εξοπλισμού για τις ανάγκες των ακτινοθεραπευτικών κέντρων Λευκωσίας και Λεμεσού.

18/09/2014: Μελέτη εμπειρογνωμόνων, αναφορικά με την αναγκαιότητα δημιουργίας επιπρόσθετων ακτινοθεραπευτικών κέντρων στο Δημόσιο, διεξάγει το υπουργείο Υγείας, σύμφωνα με σχετική ανακοίνωσή του.
13/01/2016: Αλλαγή σχεδιασμών για το ακτινοθεραπευτικό κέντρο της Λεμεσού, το οποίο, όπως ξεκαθάρισε ο υπουργός Υγείας Γιώργος Παμπορίδης, δεν θα δημιουργηθεί στο υπόγειο του Κέντρου Υγείας Λινόπετρας, αλλά, βάσει της ειδικής μελέτης που διενεργήθηκε, στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού

Η αλήθεια από τον δρ. Αδάμου Στις σελίδες 38-39 της Στρατηγικής Αντιμετώπισης του Καρκίνου που ψηφίστηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο και τη Βουλή ομόφωνα το 2009 σημειώνεται ότι θα πρέπει να αυξηθεί ο αριθμός των γραμμικών επιταχυντών οι οποίοι ενδείκνυται να τοποθετηθούν στο Γ. Ν. Λευκωσίας. ‘Ηδη, σημειωνόταν επιπρόσθετα, έχει ξεκινήσει η εγκατάσταση στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού. Μιλώντας στον «Π» ο νυν πρόεδρος του Αντικαρκινικού Συνδέσμου, βουλευτής και Ογκολόγος Αδάμος Αδάμου και μέχρι πρότινος πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής για τον Καρκίνο εξήγησε ότι πλέον η Στρατηγική χρειάζεται, έξι χρόνια μετά με βασικούς της πυλώνες να μην έχουν ακόμη υλοποιηθεί, επικαιροποίηση. Την εισήγησή του είχε μεταβιβάσει και στον νυν υπουργό Υγείας όταν τον περασμένο Οκτώβριο έληξε η 5ετής θητείας της Εθνικής Επιτροπής. Είναι Ιανουάριος ωστόσο και ακόμη δεν έχει διοριστεί νέα. «Ας κάνουν πρώτα δυο τρεις σωστές κινήσεις» σημειώνει ο κ. Αδάμου και ας μην διορίσουν νέα επιτροπή. Την ίδια ώρα ο δρ. Αδάμου παραδέχεται ότι σε αυτά τα πέντε χρόνια υπήρξαν πολλές και έντονες διαφωνίες μεταξύ των μελών της επιτροπής με αποτέλεσμα το κεφάλαιο ακτινοθεραπεία να παραμένει κενό στις ετήσιες εκθέσεις που υποβάλλονταν στους εκάστοτε υπουργούς Υγείας. «Τα μέλη της επιτροπής εκπροσωπούσαν το Ογκολογικό Κέντρο, τους ιδιώτες ογκολόγους και τους ογκολόγους των δημοσίων νοσηλευτηρίων. Οι οποίοι αντιδρούσαν τα μέγιστα στην πρωτοκαθεδρία που έπρεπε να έχει το ογκολογικό κέντρο. Φυσικά ο καθένας υποστήριζε τις θέσεις του ωστόσο εμένα εκείνο που ήταν πάντα στο μυαλό μου ήταν πως να εξυπηρετηθεί καλύτερα ο άρρωστος. Στο τέλος της ημέρας δεν εξυπηρετήθηκε γιατί δεν έγιναν τα ακτινοθεραπευτικά που ήταν απαίτηση των επαρχιών Λεμεσού και Πάφου» σημειώνει ο κ. Αδάμου.

Απαίσιες συμπεριφορές οδηγούν σε άρση

ΠΑΡΑΓΙΝΕ ΤΟ ΚΑΚΟ ΜΕ ΤΙΣ ΤΡΟΧΑΙΕΣ ΠΑΡΑΒΑΣΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ

Απαίσιες συμπεριφορές οδηγούν σε άρση ασυλίας

Εφημερίδα «ΠΟΛΙΤΗΣ»

ΚΑΤΙΑ ΣΑΒΒΑ/ΓΙΑΝΝΗΣ ΝΕΑΡΧΟΥ

28/12/2015

Με κάθε ευκαιρία η αστυνομία αλλά και τα δικαστήρια τονίζουν τη σοβαρότητα του αδικήματος της οδήγησης με υπερβολική ταχύτητα, κι αυτό ένεκα των κινδύνων που ελλοχεύουν τόσο για τους ίδιους του παρανομούντες όσο και για τους υπόλοιπους που χρησιμοποιούν τους δρόμους. Ωστόσο, τα ίδια τα μέλη του νομοθετικού σώματος, εκμεταλλευόμενα την ασυλία που τους παρέχει το Σύνταγμα, γράφουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους τους νόμους αλλά και την ευρύτερη κοινωνική ανάγκη για εμπέδωση σωστής οδηγικής συμπεριφοράς, καθιστώντας εαυτούς παράδειγμα προς αποφυγή.

Ο «Π» άγγιξε το συγκεκριμένο θέμα το 2012 και τότε υπήρξε έντονη συζήτηση. Αφορμή αποτέλεσε η προεδρική χάρη την οποία παραχώρησε ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας στον βουλευτή Αντρέα Θεμιστοκλέους εναντίον του οποίου καταχωρίστηκε, τότε, ποινική δίωξη για οδήγηση με υπερβολική ταχύτητα.

Ο εν λόγω βουλευτής του Δημοκρατικού Συναγερμού εξακολουθεί να αποτελεί ίσως το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα, αφού όχι μόνο συνεχίζει να παρανομεί, καλυπτόμενος από τον μανδύα της βουλευτικής ασυλίας, αλλά αντιμετωπίζει και τους αστυνομικούς που έτυχε να βρεθούν στον δρόμο του με τον χειρότερο τρόπο, και φαίνεται πως πλέον δεν περιορίζεται στο να δηλώνει «αμπελουργός», όπως έκανε στο παρελθόν.

Σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες, τους τελευταίους μήνες ο Α. Θεμιστοκλέους εντοπίστηκε από μέλη της Τροχαίας να οδηγεί στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού - Λευκωσίας με υπερβολική ταχύτητα.

Με 172 χιλιόμετραΑπό την έρευνα του «Π», διαφαίνεται ότι η πιο σοβαρή περίπτωση ήταν τον περασμένο Απρίλιο και συγκεκριμένα στις 4 Απριλίου 2015, γύρω στις 10 το πρωί.

• Μέλη της Τροχαίας Αρχηγείου που έκαναν ελέγχους ταχύτητας στον αυτοκινητόδρομο «κτύπησαν» με το ραντάρ τη Mercedes του κ. Θεμιστοκλέους και η ένδειξη ήταν 172 χιλιόμετρα, αντί 100, που είναι, ως γνωστόν, το μέγιστο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας στους αυτοκινητόδρομους. Όταν ο βουλευτής ενημερώθηκε για την ταχύτητα με την οποία έτρεχε, επικαλέστηκε τη βουλευτική του ασυλία, λέγοντας στα μέλη της Τροχαίας: «Τι να σου πω; Νομίζω δεν μπορείς να με καταγγείλεις». Εναντίον του βουλευτή εκδόθηκε εξώδικο πρόστιμο ύψους 216 ευρώ και του επιβλήθηκαν 3 βαθμοί ποινής. Περιττό να αναφέρουμε ότι ουδέποτε πληρώθηκε.

• Η δεύτερη περίπτωση ήταν στις 12 Φεβρουαρίου 2015. Σε εκείνη την περίπτωση η συσκευή ελέγχου ταχύτητας είχε ένδειξη 170 χιλιόμετρα ανά ώρα.
• 
  Η τρίτη περίπτωση ήταν στις 14 Οκτωβρίου 2014. Ο Αντρέας Θεμιστοκλέους εντοπίστηκε να τρέχει με 141 χιλιόμετρα, αντί με 100, που είναι το μέγιστο επιτρεπόμενο όριο. Όταν, δε, ενημερώθηκε από αστυνομικό για το αδίκημα που διέπραξε, της είπε τα εξής: «Περίμενε να μιλήσω με τον αρχηγό σου. Ποιος σου είπε ότι μπορείς να καταγγείλεις βουλευτή;».
• 
  Περαιτέρω, ο Αντρέας Θεμιστοκλέους φέρεται να φώναζε επικαλούμενος τη βουλευτική του ασυλία.
  Πέρα από τις τροχαίες παραβάσεις, η έρευνά μας κατέδειξε ότι εναντίον του συγκεκριμένου βουλευτή εκκρεμεί και ένταλμα προστίμου για οφειλές προς τον Δήμο Ύψωνα.

Προς άρσιν ενδεχόμενης παρερμηνείας, επαναλαμβάνεται και καθίσταται σαφές ότι ο Αντρέας Θεμιστοκλέους δεν είναι ο μόνος ο οποίος επιδεικνύει παραβατική συμπεριφορά στους δρόμους επικαλούμενος τη βουλευτική του ασυλία προκειμένου να αποφύγει τις συνέπειες των πράξεών του. Υπάρχουν, όπως λένε οι πληροφορίες μας, αλλά και κατά αστυνομικούς που μίλησαν ανώνυμα στον «Π» (βλ. σχετικό θέμα), και άλλα μέλη του νομοθετικού σώματος που επιδεικνύουν ανάλογες συμπεριφορές.

Παρεξηγημένη ασυλίαΗ ασυλία και η επίκλησή της είναι ξεκάθαρο ότι έχει παρεξηγηθεί. Τα μέλη του νομοθετικού σώματος δεν έχουν ασυλία άνευ όρων. Αντίθετα, το Σύνταγμα με ξεκάθαρο τρόπο αναφέρει ότι η ασυλία καλύπτει τον βουλευτή για όσο χρονικό διάστημα είναι εν ενεργεία μέλος του νομοθετικού σώματος και ότι η δίωξη απλώς αναστέλλεται μέχρι να αποχωρήσει από τη βουλευτική έδρα.

Μάλιστα, η σχετική πρόνοια του Συντάγματος, όπως θα δούμε πιο κάτω, είναι σαφής και δεν αφήνει περιθώρια για άλλη ερμηνεία.

Σχετικό είναι το άρθρο 83 του Συντάγματος, το οποίο αναφέρει τα εξής:

«Ο βουλευτής δεν δύναται άνευ αδείας του Ανωτάτου Δικαστηρίου να διωχθεί, συλληφθεί ή φυλακισθεί εφόσον χρόνον εξακολουθεί να είναι βουλευτής. Εάν το Ανώτατον Δικαστήριον αρνηθεί να παράσχει την άδειαν προς δίωξιν του βουλευτού, ο χρόνος καθ’ ον ο βουλευτής δεν δύναται να διωχθεί δεν συνυπολογίζεται εις τον χρόνον παραγραφής του περί ου πρόκειται αδικήματος. Εάν το Ανώτατον Δικαστήριον αρνηθεί να παράσχει την άδειαν προς εκτέλεσιν αποφάσεως φυλακίσεως επιβληθείσης εις βουλευτήν υπό αρμοδίου δικαστηρίου, η εκτέλεσις της αποφάσεως ταύτης αναβάλλεται μέχρις ου ο καταδικασθείς παύσει να είναι βουλευτής».

Με απλά λόγια, εν ενεργεία βουλευτής μπορεί να διωχθεί μόνο με άδεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. υπόθεση βουλευτή Φειδία Σαρίκα). Αν δεν γίνει αυτό, η υπόθεση παραμένει σε εκκρεμότητα και η δίωξη ασκείται όταν ο βουλευτής παύσει να είναι μέλος του νομοθετικού σώματος.

Άρα, στην απουσία ενεργοποίησης της διαδικασίας άρσης της ασυλίας, ο κάθε βουλευτής που παρανομεί πρέπει να καταγγέλλεται και να οδηγείται στο δικαστήριο μετά τη λήξη της θητείας του. Τίποτα λιγότερο τίποτα περισσότερο.

Πολίτες φυλακίζονταιΜε βάση τον νόμο, το αδίκημα της υπέρβασης του ορίου ταχύτητας τιμωρείται, κατά ανώτατο όριο, με ποινή φυλάκισης ενός έτους ή και πρόστιμο μέχρι 1.700 ευρώ. Οι προβλεπόμενες ποινές είναι ενδεικτικές της σοβαρότητας του αδικήματος. Αξίζει να σημειωθεί ότι υπήρξαν περιπτώσεις κατά τις οποίες πολίτες στερήθηκαν την ελευθερία τους επειδή οδηγούσαν με ταχύτητες ανάλογες με αυτές του βουλευτή Αντρέα Θεμιστοκλέους. Για παράδειγμα, υπήρξε περίπτωση πολίτη ο οποίος καταδικάστηκε σε φυλάκιση 14 ημερών επειδή έτρεχε στον αυτοκινητόδρομο με ταχύτητα 184 χιλ. Παράλληλα, το δικαστήριο του στέρησε και την άδεια οδήγησης για περίοδο 45 ημερών. Το δε Ανώτατο Δικαστήριο εδώ και πολλά χρόνια τονίζει ότι «τα τροχαία δυστυχήματα έχουν προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις, διαπίστωση που άπτεται τόσο της επιλογής των τιμωρητικών μέσων όσο και του ύψους της ποινής, στο πλαίσιο μέσα στο οποίο επιλέγεται. Τα οδικά δυστυχήματα έχουν αποβεί χαίνουσα πληγή για την κυπριακή κοινωνία. Οι απώλειες σε ανθρώπινες ζωές, σε τραυματισμούς και σε υλική ζημιά είναι τεράστιες. Δεν μπορεί το δικαστήριο να αδιαφορήσει μπροστά στο καταστροφικό αυτό φαινόμενο. Αυτό επιβάλλει το καθήκον του δικαστηρίου για την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου, που έχει ως λόγο την καθήλωση, μέσω της τιμωρίας, της παράνομης συμπεριφοράς, που στην περίπτωση της οδικής αμέλειας τη χαρακτηρίζει ο έντονος αντικοινωνικός χαρακτήρας». Σε ένα κράτος δικαίου λοιπόν επιβάλλεται η τήρηση των νόμων ειδικά από πολιτειακούς αξιωματούχους και η παράβασή τους θα πρέπει να τιμωρείται όπως ισχύει για όλους τους απλούς πολίτες.

Κληρίδης - Ομήρου ανακινούν το θέμα

Το φαινόμενο της συνεχιζόμενης παρανομίας από μέρους βουλευτών φαίνεται πως απασχολεί έντονα και τον γενικό εισαγγελέα της Δημοκρατίας Κώστα Κληρίδη, ο οποίος απέδειξε ότι σε σοβαρές περιπτώσεις, όπως αυτή του Φειδία Σαρίκα, δεν διστάσει να αποταθεί στο Ανώτατο Δικαστήριο με αίτημα για άμεση άρση της βουλευτικής ασυλίας. Στο πλαίσιο της έρευνας που διεξαγάγαμε επικοινωνήσαμε με τον γενικό εισαγγελέα Κώστα Κληρίδη, ο οποίος μας ανέφερε ότι «λόγω της αυξημένης συχνότητας με την οποία διαπράττονται οι παραβάσεις αλλά κυρίως λόγω των συνθηκών που περιβάλλουν τη φύση των αδικημάτων αλλά και την απαράδεχτη συμπεριφορά που επιδεικνύουν οι βουλευτές προς τα αστυνομικά όργανα προβληματίζεται για να λάβει δραστικά μέτρα, ακόμη και να άρει την ασυλία τους».

Ξεχασμένη πρακτικήΌταν το θέμα απασχόλησε τη Βουλή στο παρελθόν, καθορίστηκε μια πρακτική ενημέρωσης του προέδρου του σώματος για τροχαίες παραβάσεις βουλευτών, πλην όμως φαίνεται πως αυτή η πρακτική δεν ακολουθείται. Συγκεκριμένα, ο πρόεδρος της Βουλής Γιαννάκης Ομήρου δήλωσε στον «Π», κατά τη διάρκεια της έρευνάς μας που διενεργείται εδώ και μήνες, ότι «ασφαλώς δεν μπορώ να υποκαταστήσω καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις εξουσίες, αρμοδιότητες και όργανα του κράτους. Θεωρώ ότι η ρύθμιση που υπήρξε είναι ικανοποιητική. Δηλαδή, να υπάρχει ενημέρωση από τον γενικό εισαγγελέα ή από την αστυνομία για τις όποιες τροχαίες παραβάσεις και η ενημέρωση ακολούθως των κοινοβουλευτικών εκπροσώπων. Έκτοτε όμως, από το 2012, δεν υπήρξε οποιαδήποτε νεότερη ενημέρωση πλην μίας επιστολής από την αστυνομία με την οποία ενημερώνει τον πρόεδρο ότι μετά τη λήξη της θητείας θα καταχωρισθεί ποινική δίωξη για τροχαία παράβαση. Θα επικοινωνήσω με τον γενικό εισαγγελέα. Επειδή άλλαξε (ο γενικός εισαγγελέας) μπορεί ο νέος να μην είναι ενήμερος. Θα του μιλήσω…», κατέληξε ο πρόεδρος της Βουλής.

Δέον να σημειωθεί ότι ο «Π» κατέχει την εν λόγω επιστολή του τέως αρχηγού αστυνομίας, προς τον πρόεδρο της Βουλής, του Απριλίου του 2012, και στην οποία αναφέρονται επτά περιπτώσεις πρώην βουλευτών στους οποίους θα έπρεπε να ασκηθεί ποινική δίωξη για τροχαίες παραβάσεις που συντελέστηκαν όταν ήταν βουλευτές (2006-2011) αλλά και εννιά περιπτώσεις εν ενεργεία βουλευτών το 2012…

Από το 2006 παίζουν "πελλόν"

Θέλετε να δημοσιοποιώ ονόματα βουλευτών που δεν πληρώνουν τα εξώδικα από τροχαίες παραβάσεις; Την ερώτηση αυτή απηύθυνε τον Μάιο του 2012 στους βουλευτές μέλη της Επιτροπής Θεσμών ο τότε γενικός εισαγγελέας Πέτρος Κληρίδης, μετά από παράπονα που εξέφρασαν -είχαν προηγηθεί δημοσιεύματα του «Π»-, ότι η κοινή γνώμη τούς ρίχνει όλους σε ένα τσουβάλι, αν και λίγοι είναι αυτοί που δεν πληρώνουν.

Ο Πέτρος Κληρίδης είχε υπογραμμίσει τότε ότι δεν τίθεται θέμα τροποποίησης του άρθρου 83 του Συντάγματος που αφορά τη βουλευτική ασυλία, αλλά ούτε και θέσπιση εσωτερικών κανονισμών της Βουλής, καθώς αυτοί επιλαμβάνονται θεμάτων λειτουργίας του σώματος και όχι, όπως είπε, παρασπονδιών από βουλευτές. «Θα το δούμε όταν έρθει η κατάλληλη ώρα» απάντησε στην ερώτηση του κ. Κληρίδη ο τότε πρόεδρος της επιτροπής Δημήτρης Συλλούρης.

Τελικά, η κατάλληλη ώρα ήρθε όταν οι βουλευτές έμειναν μόνοι τους εκείνη την ημέρα για τοποθέτηση. Ο «δημόσιος εξευτελισμός» και η «δημόσια καταπάτηση της αξιοπρέπειας» που εισηγήθηκε λίγο ενωρίτερα ο κ. Πέτρος Κληρίδης ως ο μόνος τρόπος για να δεηθούν οι βουλευτές να πληρώνουν εξώδικα από τροχαίες και άλλες παραβάσεις τους δεν κρίθηκαν από την επιτροπή ως ορθά μέτρα αντιμετώπισης του προβλήματος.

Αντ’ αυτού, κατέληξαν ομόφωνα στην πρακτική που ακολουθήθηκε μόνο μία φορά και τελικά ξεχάστηκε με την ενημέρωση του προέδρου της Βουλής από τον γενικό εισαγγελέα, και ακολούθως των οικείων κοινοβουλευτικών ομάδων, για να συνετίσουν τους βουλευτές για τους οποίους ο λόγος. Θυμίζουμε ότι μετά τη δημοσιοποίηση, από τον «Π», το 2012, των περιπτώσεων των κ. Ανδρέα Θεμιστοκλέους και Ανδρέα Πιτσιλλίδη (τέως βουλευτή του ίδιου κόμματος), οι οποίοι αρνούνταν να πληρώσουν τα εξώδικά τους, κατέφθασε στη Βουλή κατάλογος του γενικού εισαγγελέα με αρκετά άλλα ονόματα βουλευτών με εξώδικες παραβάσεις. Η άτυπη σύσκεψη αρχηγών αποφάσισε, όμως, οι βουλευτές να διευθετήσουν στα μουλωχτά τις υποχρεώσεις τους έναντι του νόμου, αφήνοντας στην επιτροπή Θεσμών την απόφαση κατά πόσο θα συζητήσει εκ νέου το θέμα της βουλευτικής ασυλίας. Ασυλία η οποία έχει ξεκαθαριστεί ότι δεν αφορά εξώδικες παραβάσεις, ωστόσο εφαρμόζεται όταν ένας βουλευτής δεν πληρώσει το εξώδικό του και χρειαστεί να οδηγηθεί στο δικαστήριο.

Το 2006«Η νομοθετική διευκρίνιση του εύρους και των παραμέτρων της βουλευτικής ασυλίας» ενεγράφη ως θέμα προς συζήτηση από τον βουλευτή των Οικολόγων Γιώργο Περδίκη για πρώτη φορά το 2006. Τότε -λόγω άρνησης μελών της επιτροπής, με το δικαιολογητικό ότι με τυχόν ρύθμιση του εύρους της ασυλίας θα έβγαζαν μόνοι τους τα μάτια τους- το θέμα συζητήθηκε, θεωρήθηκε λήξαν και αποσύρθηκε από τον κατάλογο των θεμάτων της επιτροπής. Η δε πρόταση του προέδρου της επιτροπής, τέως βουλευτή του ΕΥΡΩΚΟ Ρίκκου Ερωτοκρίτου, για κανονιστική ρύθμιση αδικημάτων που επισύρουν ποινή φυλάκισης κάτω από πέντε χρόνια, ρίχθηκε αυθημερόν στον κάλαθο των αχρήστων.

Τα πρακτικάΟ «Π» σήμερα δημοσιοποιεί αποσπάσματα από τα πρακτικά εκείνης της συνεδρίασης του 2006 στην επ. Θεσμών. Η συνεδρία ήταν αρχικά ανοικτή για τους δημοσιογράφους, ωστόσο προς το τέλος τούς ζητήθηκε να αποχωρήσουν έτσι ώστε να τοποθετηθούν οι παριστάμενοι βουλευτές. Τα όσα λέχθηκαν τότε πρέπει να προσμετρηθούν στα όσα τώρα δηλώνουν βουλευτές και ενδεχομένως να ιδωθούν με καχυποψία ως προς τις πραγματικές προθέσεις τους.

• 
  Γ. Περδίκης: Λοιπόν κ. πρόεδρε, το θέμα ενεγράφη, διότι έγινε πάρα πολλές φορές συζήτηση... Ελέχθη ότι δεν γίνεται ένας βουλευτής να συμμετέχει σε δραστηριότητες που πιθανόν να είναι παράνομες και να μην προσάγεται ενώπιον της δικαιοσύνης [...]. Για παράδειγμαν υπάρχει πλατιά διαδεδομένη αντίληψη ότι ο βουλευτής δεν πληρώνει εξώδικο πρόστιμο. Ε, είναι λάθος αυτή η αντίληψη. Πληρώνει ο βουλευτής και πρέπει να πληρώνει [...]. Αν μελετήσετε το τι συμβαίνει σε άλλα κοινοβούλια... (σ.σ. η γραμματεία της επιτροπής είχε μοιράσει ενημερωτικό σημείωμα στους βουλευτές για τη βουλευτική ασυλία σε άλλες χώρες).
• 
  Α. Θεμιστοκλέους: Δεν μας ενδιαφέρει κύριε Περδίκη στα άλλα κοινοβούλια. Για όνομα του θεού [...]. Λυπούμαι πάρα πολύ, θα φύγω. Δεν μας ενδιαφέρει τι συμβαίνει στα άλλα ευρωκοινοβούλια. Πείτε μας την αναγκαιότητα της τροποποίησης [...]. Θεωρώ επιεικώς αναίτια τη συζήτηση για το όλο θέμα. Έχει λεχθεί ότι πολίτες διαμαρτύρονται, διότι βουλευτές απολαμβάνουν αυτού του προνομίου. Εγώ δεν είδα κανέναν να διαμαρτύρεται και το θεωρώ ότι είναι και μία μορφή λαϊκισμού [...]. Αν έχει βρεθεί ένας βουλευτής ο οποίος έχει κάνει κατάχρηση, ας τον κρίνει η κοινωνία.

• Μ. Σιζόπουλος: [...] Με την οποιαδήποτε επιχειρούμενη προσπάθεια από την πλευρά τη δική μας είτε να ανακινήσουμε το θέμα προς συζήτηση είτε να δώσουμε λαβή πια στην κοινωνία και στους πολίτες να δυσφορούν και να μεμψιμοιρούν ενισχύουμε την τάση μεμψιμοιρίας. Το άλλο, η οποιαδήποτε προσπάθεια περαιτέρω διασαφήνισης, απλά το μόνο που θα έκανε είναι να ανοίξουμε πόρτες και παράθυρα απλά και μόνο για να ποινικοποιήσουμε την πολιτική ζωή του τόπου, που θα είναι ολέθριο, θα είναι πολύ χειρότερο από αυτό που ενδεχομένως σήμερα υπάρχει.
• Μ. Καρογιάν: [...] Επομένως, εγώ δεν θεωρώ ότι πρέπει να ανακινήσουμε το συγκεκριμένο θέμα, δεν χρειάζεται να βάλουμε λάδι στη φωτιά, ούτε και χρειάζεται να μπούμε στη δίνη τέτοιων συζητήσεων τη στιγμή που εκκρεμούν πολλά πιο σοβαρά ζητήματα.

Μεταξύ τουςΠρος το τέλος η συζήτηση το 2006 έγινε κεκλεισμένων των θυρών και έχει ενδιαφέρον η πλοκή που πήρε:

• 
  Κ. Χρυσοστομίδης (πρώην βουλευτής ΑΚΕΛ): Είμαστε μια νέα Βουλή, αν υπήρχαν συγκεκριμένα παραδείγματα κατάχρησης ασυλίας θα το έβλεπα σκόπιμο…
• 
  Ρ. Ερωτοκρίτου: Είναι καθημερινή η κατάχρηση [...]. Να σας πω ακόμη ένα, το speed limit. Μπορεί να μην ταξιδεύεις συχνά εκτός Λευκωσίας, εμείς που ταξιδεύουμε από επαρχία προς Λευκωσία και το όριο ταχύτητας είναι 100 χλμ., όταν πάμε στα 110, μας σταματούν. Όλα αυτά είναι καθημερινά, μην μου λες ότι δεν συμβαίνουν, συμβαίνουν [...]. Συμφωνείτε (σ.σ. απευθύνεται σε όλα τα μέλη), όπως τέθηκε από την πλευρά του κ. Περδίκη και τις διασαφηνίσεις που έχω δώσει εγώ, το θέμα να προχωρήσει πάνω στο ζήτημα του κανονισμού για τα ζητήματα που αφορούν κάτω της πενταετίας;
• 
  Α. Θεμιστοκλέους: [...] Αν θα έρθουμε να κάνουμε αλά καρτ ασυλία, αισθάνομαι ότι χαμηλώνει και προσβάλλει τη νοημοσύνη όχι μόνο εμάς, αλλά και εκείνους που μας έχουν εκλέξει.
• 
  Α. Βότσης: [...] Ερχόμαστε μόνοι μας να ανοίξουμε ένα κεφάλαιο για το οποίο δεν είμαι βέβαιος εάν υπάρχει η έκταση την οποία του δώσαμε σήμερα...
• 
  Μ. Καρογιάν:[...] Άρα λοιπόν το να πάμε εμείς να επεκτείνουμε τη διαδικασία, διότι σαν το παράδειγμα του κ. Περδίκη εγώ μπορώ να σας πω και για λόγους λαϊκισμού, αν θέλετε, άλλα 20 θέματα που μπορούν να καταγραφούν και να μπουν σε έναν κανονισμό. Στο τέλος της ημέρας πού θα φτάσουμε;
• 
  Γ. Περδίκης: Φαίνεται ότι η πλειοψηφία δεν θέλει καν να κουβεντιάσει το θέμα.
• 
  Ρ. Ερωτοκρίτου: Το θέμα θεωρείται λήξαν και μετακινείται από τον κατάλογο.

Στημένο κι από πριν ξεπουλημένο το παιγνίδι αλλά ακόμη πνιγόμαστε με δίχρωμα κασκόλ

ΠΟΛΙΤΗΣ - 19/4/2015 Γράφει η Κάτια Σάββα  Τα παιδία παίζουν με Σύνταγμα και Θεσμούς Κανόνας, σχεδόν απαράβατος στην πολιτική ζωή αυτού του τόπου, είναι… η εξαίρεση του κανόνα. Ο πρότερος βίος και συμπεριφορά των πολιτικών, ως πολιτών αλλά και ως κομματικών στελεχών, προδικάζει την κατάληξη και του νέου δημόσιου διαλόγου που κυριαρχεί για την τροποποίηση του Συντάγματος μετά τη θεσμική κρίση σε Νομική Υπηρεσία και Κεντρική Τράπεζα. Η συζήτηση –που κατά… κανόνα εξαντλείται σε συνθήματα, κομματικούς μονολόγους, ατάκες και αφορισμούς– μας οδηγεί νομοτελειακά και απόλυτα στο συμπέρασμα ότι «για όλα φταίει το Σύνταγμα»! Αυτή ακριβώς η υποκριτική και καθοδηγούμενη δημόσια συζήτηση, που παρουσιάζει ως πανάκεια την τροποποίηση του Συντάγματος, δεν προσφέρει κάποια θεραπεία, αλλά αποτελεί επί της ουσίας ακόμα ένα από τα συμπτώματα της κρίσης.  Οι αιτίες της θεσμικής κρίσης δεν έχουν άμεση σχέση με το συνταγματικό πλαίσιο. Και μια τυχόν τροποποίηση του Συντάγματος δεν θα λειτουργήσει ως από μηχανής θεός για την αναστήλωση των θεσμών. Το πρόβλημα αφορά στην νοοτροπία όσων καλούνται να αναλάβουν δημόσια αξιώματα αλλά και τα κριτήρια με τα οποία κάθε φορά διορίζονται οι ανεξάρτητοι αξιωματούχοι. Πως τεκμαίρεται ότι αυτοί είναι πιο κατάλληλοι για τη συγκεκριμένη θέση έναντι άλλων υποψηφίων που ενδεχομένως να θεωρούνται ισάξιοι τους; Με ποια διαφανή διαδικασία ένας αιρετός άρχοντας (δι)ορίζει τους δοτούς αξιωματούχους; Πως διασφαλίζεται το δημόσιο συμφέρον; Γνωρίζουν μήπως οι δοτοί αξιωματούχοι πότε πρέπει να αποχωρήσουν προτού βλάψουν το δημόσιο συμφέρον; Αυτός που τους διορίζει γνωρίζει άραγε που σταματούν τα δικά του όρια επηρεασμού και χειραγώγησης; Οι απαντήσεις σε όλα αυτά τα ερωτήματα και άλλα παρεμφερή είναι πολλά μαζεμένα «Όχι». Η καθημερινή πολιτική πρακτική και η συσσωρευμένη εμπειρία μας αποδεικνύουν ότι εκτελεστική και νομοθετική εξουσία δεν ενδιαφέρονται πραγματικά για την αναβάθμιση των θεσμών, ούτε τους γνοιάζει ποσώς αν τηρούνται οι νόμοι. Το μόνο που πραγματικά τους ενδιαφέρει είναι «να αγοράσουν τον μπελά» –στην προκειμένη περίπτωση να μπαλώσουν την τρύπα που αφορά τη διαθεσιμότητα ανεξάρτητων αξιωματούχων. Βουλή και κυβέρνηση έχουν αποδείξει ότι για πολύ σοβαρότερα ζητήματα που τους επηρεάζουν άμεσα προτιμούν να ευλογούν τα γένια τους, παρά να… αλλάξουν το Σύνταγμα. Ο… κανόνας Κυβέρνησης και Βουλής Για παράδειγμα, ο νυν Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης δεσμεύτηκε προεκλογικά για την τροποποίηση του Συντάγματος όσον αφορά την άρση της ασυλίας του Προέδρου της Δημοκρατίας και των βουλευτών. Τι απέγινε; Εδώ και καιρό τα δύο σχετικά νομοσχέδια εκκρεμούν στη Νομική Υπηρεσία επειδή όπως αρμοδίως μας λέχθηκε «πάσχουν νομικά»! Παρά το γεγονός ότι τον περασμένο μήνα ο υπουργός Δικαιοσύνης ζήτησε γραπτώς την επίσπευση των νομοσχεδίων αυτών παραμένει ακόμα αβέβαιο πότε θα ολοκληρωθεί η νομοτεχνική επεξεργασία, πότε θα κατατεθούν στη Βουλή και κατά πόσον θα εξεταστούν σε… εύλογο χρονικό διάστημα. Δηλαδή πριν τις επόμενες Προεδρικές! Και αυτή η περίπτωση είναι ο… κανόνας. Αρκεί μόνο να υπομνησθεί ότι: από τον Νοέμβριο του 2013 εκκρεμούν για εξέταση στην επιτροπή Νομικών τα νομοσχέδια που προβλέπουν ποινικά αδικήματα για υπουργούς, ανεξάρτητους αξιωματούχους, και αξιωματούχους άνευ χαρτοφυλακίου. από τον Ιούνιο του 2013 εκκρεμεί η εξέταση του περί του Προέδρου, των Υπουργών και των Βουλευτών της Κυπριακής Δημοκρατίας (Δήλωση και Έλεγχος Περιουσίας) (Τροποποιητικός) Νόμος του 2013 με τον οποίο προβλέπεται ουσιαστικότερος έλεγχος των δηλώσεων περιουσίας των πιο πάνω αλλά και δημοσιοποίησής τους. από τις 30 Απριλίου 2013 εκκρεμεί νομοσχέδιο που  προβλέπει την τροποποίηση των άρθρων 40 και 64 του Συντάγματος, ώστε να μη δικαιούται να θέσει άτομο υποψηφιότητα για Πρόεδρος της Δημοκρατίας ή για βουλευτής, αν έχει ήδη υπηρετήσει στο αξίωμα του Προέδρου για τις δύο προηγούμενες συνεχείς θητείες και στο αξίωμα του βουλευτή για τις τρεις προηγούμενες συνεχείς θητείες. Αυτά τα νομοσχέδια που αναφέραμε πιο πάνω παραμένουν στάσιμα για δύο χρόνια και ουδείς έχει διαμαρτυρηθεί. Ούτε ένα κόμμα, ούτε ένας βουλευτής ζήτησε να κατατεθούν. Γιατί άραγε; Τα ξύλα της παπαθκιάς Τρανταχτό παράδειγμα για την ανειλικρίνεια προθέσεων και έλλειψη ευθιξίας του πολιτικού προσωπικού είναι η πρόσφατη περίπτωση του βουλευτή της ΕΔΕΚ Φειδία Σαρίκα. Όλοι θυμούνται τον βουλευτή και πρόεδρο τότε της Επιτροπής Θεσμών της Βουλής να ζητά εδώ-και-τώρα την άρση της ασυλίας του και την αποκάλυψη των τραπεζικών του λογαριασμών για να υπερασπιστεί, όπως μας έλεγε, την αθωότητα του στην υπόθεση του ΣΑΠΑ. Προτού ο αλέκτωρ φωνήσαι… δις και με την υποβολή από πλευράς Εισαγγελίας του αιτήματος για άρση της ασυλίας του στο Ανώτατο, βουλευτή και δικηγόροι υπεράσπισης ανέκρουσαν πρύμναν. Η θέση «θέλω-να-αρθεί-η-ασυλία-μου-τώρα» μετατράπηκε αίφνης σε προδικαστική ένσταση «για-να-μην-αρθεί-η-ασυλία-μου». Δεν χρειάστηκε βέβαια φωτογραφική τροποποίηση του Συντάγματος για να αρθεί τελικά η ασυλία του βουλευτή υπό το βάρος και της καθολικής λαϊκής κατακραυγής.    Γιωρκάτζη Vs Ρίκκος Σχεδόν ένα μήνα αργότερα μετά τα ήξεις-αφίξεις του κ. Σαρίκα, η αντίφαση επαναλαμβάνεται αλλά αυτή τη φορά με τρόπο χειρότερο. Ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ακολουθεί δύο μέτρα και δύο σταθμά για το χειρισμό της υπόθεσης με τη Διοικήτρια της Κεντρικής και του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα. Στην πρώτη περίπτωση είχαμε την οργίλη αντίδραση του Προέδρου και στη δεύτερη μια μεροληπτική στάση που γέννησε πολλά ερωτήματα. Το ενδιαφέρον είναι πρόκειται για δύο αξιωματούχους που ο ίδιος ο Πρόεδρος διόρισε και ηγέρθη θέμα παραίτησής τους. Φυσικά, όπως κατά… κανόνα συμβαίνει στην Κύπρο, κανένας εκ των δύο θεσμικών αξιωματούχων επέδειξε πρόθεση να παραιτηθεί. Η μεν κ. Γιωρκάτζη κατηγορήθηκε ότι τροποποίησε ερήμην του Προέδρου το συμβόλαιό της και ο δε κ. Ερωτοκρίτου κατηγορείται για δεκασμό και δωροληψία. Πως αντέδρασε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας; Στην υπόθεση Γιωρκάτζη – προτού καν διερευνηθεί το θέμα του συμβολαίου- ο Πρόεδρος στέλνει επιστολή και εκθέτει δημοσίως την Διοικήτρια τονίζοντας ότι ουδέποτε τον ενημέρωσε. Αντίθετη πλεύση ακολουθεί στην περίπτωση του κ. Ερωτοκρίτου. Παρά το γεγονός ότι διεξήχθη ανεξάρτητη ποινική έρευνα που καταλήγει ότι ο Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας είναι ύποπτος δεκασμού, ο Πρόεδρος αρχικά επέλεξε να ζητήσει τη διεξαγωγή νέας ποινικής έρευνας για να διερευνηθούν οι καταγγελίες του (τελούντος ήδη υπό κατηγορία) κ. Ερωτοκρίτου. Συλλούρης και ψήφισμα για Χριστόφια Σε ένα τρίτο παράδειγμα που καταδεικνύει ότι το πρόβλημα δεν είναι οι θεσμοί αλλά οι εκπρόσωποί τους και πως αξιοποιούν τα κατά τη λαϊκή ρήση «ξύλα της παπαθκιάς», αναφέρεται η στάση της επιτροπής Θεσμών της Βουλής υπό την προεδρία του προέδρου του ΕΥΡΩΚΟ Δ. Συλλούρη όσον αφορά τέτοιου είδους ζητήματα. Ο πρόεδρος της επιτροπής Θεσμών ενώ έστησε στον τοίχο τόσο τον προηγούμενο διοικητή της Κεντρικής όσον και την νυν διοικήτρια, όταν προέκυψε η υπόθεση του «Ερωτοκρίτου»   (πρώην κομματικού του παρτενέρ) ζήτησε απλώς να διερευνηθούν οι ισχυρισμοί του υπό κατηγορία Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα από την Αστυνομία. Δέον να σημειωθεί ότι παραιτήσεις στο παρελθόν είχαν ζητηθεί και για τους ίδιους τους Προέδρους. Θυμίζουμε μόνο την έγκριση ψηφίσματος από τη Βουλή με το οποίο καλείτο ο πρόεδρος Χριστόφιας «να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και με εθελούσια παραίτησή του να συμβάλει στη δημιουργία των επιθυμητών συνθηκών, για να μπορέσει ο τόπος και ο λαός να ξεπεράσουν τα προβλήματα» που δημιουργήθηκαν από την έκρηξη και για να ενισχύσει «τη δημιουργία κλίματος σταθερότητας και αποφυγής αχρείαστης πόλωσης, μισαλλοδοξίας και διχασμού». Το ψήφισμα φυσικά είχε την ίδια τύχη με το πολύκροτο πόρισμα Πολυβίου που καταδεικνύει τον κ. Χριστόφια ως το βασικό πολιτικό υπαίτιο για την τραγωδία στο Μαρί… Τι προβλέπει το Σύνταγμα Το Σύνταγμα ωστόσο σαφώς και προβλέπει πότε ένας αξιωματούχος μπορεί να παυθεί. Ακόμη και για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Το ερώτημα ωστόσο είναι κατά πόσον είναι αναγκαίο κάθε φορά να ακολουθείται ο ίδιος δρόμος που λαβώνει τους θεσμούς. Κατά πόσον όσες ασφαλιστικές δικλείδες και να τεθούν ένας αξιωματούχος θα είναι πρόθυμος να αποχωρήσει. Η δική μας έρευνα κατέδειξε ότι τουλάχιστον την τελευταία δεκαετία μόνο δύο  ήταν οι κρατικοί αξιωματούχοι που παραιτήθηκαν για λόγους ευθιξίας. Τον Απρίλιο του 2005 ο τότε γενικός εισαγγελέας Σόλωνας Νικήτας υπέβαλε την παραίτησή του «επιλέγοντας την προάσπιση του θεσμού και την προσωπική του αξιοπρέπεια, αφήνοντας σαφείς αιχμές για την αθωωτική απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Ακκελίδου». Παρομοίως ο επί κυβέρνησης Χριστόφια Υπουργός Δικαιοσύνης Κύπρος Χρυσοστομίδης παραιτήθηκε για λόγους ευθιξίας μετά την απόδραση του ισοβίτη κατάδικου Κίττα από το… νοσοκομείο. Ο κανόνας όμως που επικρατούσε και επικρατεί είναι ότι «ουδείς παραιτείται». Οι μόνες «παραιτήσεις» -και όχι για λόγους ευθιξίας, αλλά για λόγους κομματοφροσύνης- προκύπτουν μόνο όταν ένα κόμμα αποχωρήσει από το  κυβερνητικό σχήμα. Οι κλισέ απαντήσεις σε όλες τις άλλες περιπτώσεις είναι λακωνικές και άμεσες: «Δεν παραιτούμαι», «Μα γιατί να παραιτηθώ», «Για να παραιτηθώ εγώ να παραιτηθούν και άλλοι». Οι πρωταγωνιστές σε πρώτο πρόσωπο  Η τραγική πραγματικότητα είναι ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται. Και σαν φάρσα και σαν τραγωδία… «Δυστυχώς ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επέλεξε να επικαλεστεί ως άλλοθι, τη δήθεν άγνοιά του και επιχείρησε να φορτώσει το σύνολο των δικών του βαρύτατων ευθυνών σε υπουργούς που ο ίδιος διόρισε και σε συνεργάτες που ο ίδιος επέλεξε». Δεν πρόκειται για δήλωση στελέχους της αντιπολίτευσης κατά του Προέδρου Αναστασιάδη εξ αφορμής των όσων βλέπουν το φως της δημοσιότητας από τη μέρα γνωστοποίησης των αλλαγών στο συμβόλαιο της διοικήτριας της Κεντρικής Τράπεζας μέχρι τα τελευταία συμβάντα στη νομική υπηρεσία. Είναι απόσπασμα από την ομιλία του ίδιου του κ. Αναστασιάδη, ως προέδρου του ΔΗΣΥ το Νοέμβριο του 2011 στην Ολομέλεια για τη συζήτηση του Πορίσματος Πολυβίου για την έκρηξη στη ναυτική βάση «Ευάγγελος Φλωράκης» στο Μαρί. Αναφερόταν βεβαίως στον τότε Πρόεδρο Δημήτρη Χριστόφια. Και όμως θα μπορούσε να ήταν σημερινή η δήλωση, κατά του κ. Αναστασιάδη. Όπως εξάλλου και πρόσφατη δήλωση του Ρίκκου Ερωτοκρίτου- όταν ζητούσε να διερευνηθούν τα όσα ακούστηκαν εναντίον του για δωροληψία- θα μπορούσε να ήταν η ακόλουθη: «Οι ευθύνες, σας διαβεβαιώ, θα αποδοθούν και θα αναληφθούν!». Και όμως είναι απόσπασμα από το διάγγελμα του τέως προέδρου Δημήτρη Χριστόφια στις 14/07/2011 με το οποίο ενημέρωνε τον Κυπριακό λαό ότι «σήμερα στο Υπουργικό Συμβούλιο αποφασίστηκε ο διορισμός του διακεκριμένου νομικού κ. Πόλυ Πολυβίου ως μονομελούς ερευνητικής επιτροπής. Η ευθύνη του θα είναι να ερευνήσει με ταχύτητα και αποτελεσματικότητα όλες ανεξαιρέτως τις πτυχές και όλα τα συμβάντα για την τραγωδία». Η αντίδραση μετά τη δημοσιοποίηση του πορίσματος Πολυβίου γνωστή, ίδια για τον κ. Χριστόφια και τον κ. Ερωτοκρίτου. Ποιος άραγε δήλωσε τα ακόλουθα: «δεν πρόκειται να παραιτηθώ». Και οι δύο! Έχει ενδιαφέρον βεβαίως να δούμε τι δήλωνε για το πόρισμα Πολυβίου ο κ. Ερωτοκρίτου. Υπενθυμίζοντας ότι ο Πρόεδρος Χριστόφιας είχε δηλώσει τέσσερις ημέρες μετά την τραγωδία στο Μαρί, ότι θα αναλάμβανε τις όποιες δικές ευθύνες αποδεικνύονταν μέσα από τη διαδικασία της μονομελούς επιτροπής που θα διόριζε, ο κ. Ερωτοκρίτου κάλεσε τον Πρόεδρο Χριστόφια να τις αναλάβει και να παραιτηθεί. Κάλεσε επίσης το Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας «να έχει κατά νου την εφαρμογή του άρθρου 45, παράγραφος 5 του συντάγματος, που υπαγορεύει ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας για οποιαδήποτε ποινικό αδίκημα διαπράξει κατά τη διάρκεια της θητείας του, εκτός από το αδίκημα της εσχάτης προδοσίας και για οποιοδήποτε άλλο αδίκημα που αφορά ηθική ή ατιμωτική αισχρότητα, μπορεί να διωχθεί μετά τη λήξη της θητείας του». Ιδού τι δήλωνε ο κ. Ερωτοκρίτου στις 12 Μαρτίου 2015: «Δεν μου έγινε καμία χάρη και ούτε και δέχομαι χάρες από κανένα. Ούτε δέχτηκα ποτέ κατά τη διάρκεια των τριάντα χρόνων στη δημόσια ζωή μου οποιαδήποτε χάρη από κανέναν. Και προκαλώ οποιονδήποτε κατέχει στοιχεία για οποιαδήποτε τέτοιου είδους συμπεριφορά που με αφορά να τα καταθέσει και δηλώνω εκ των προτέρων ότι θα παραιτηθώ εάν έχει δίκαιο…». Τα αποσπάσματα των δηλώσεων αυτών αποδεικνύουν ακριβώς ότι το πρόβλημα δεν είναι περιστασιακό. Είναι πρόβλημα νοοτροπίας που καλλιεργείται σε όσους αναλαμβάνουν ένα αξίωμα. Ει δυνατόν το εγκαταλείπουν μόνο για άλλο ανώτερο. Με ή χωρίς πρόνοιες στο Σύνταγμα. Αυτό άμα λάχει το αλλάζουμε. Στα λόγια…